We hadden de tip al eerder gekregen, maar nu maar eens heengegaan; de Hunua Ranges. Een van de 25 regionalen parken in Auckland. Dit park is 14000 hectare groot. De watervoorziening voor Auckland komt hier grotendeels vandaan. Maar het park is ook tracks, mooie uitzichten, watervallen en picknicken! En laat het ook nog eens dicht bij huis zijn.
Kortom, brood mee, de pastapot en een fles water. Natuurlijk ook de bananen voor de nodige energie onderweg.

Wat zo mooi is aan de regionale parken hier, dat behalve schone toiletten, er genoeg picknickbanken en ook duidelijke (wandel)kaarten aanwezig zijn. Zelfs in handig formaat om mee te nemen. Op zo’n kaart zagen we dan ook een leuke wandeling staan. 5 kilometer. Prima te doen natuurlijk. Dus hup aan de wandel. Over de heuvels, door het bos, riviertje oversteken, trappen op en af, langs een stuwdam, verder door het bos om uiteindelijk bij de watervallen uit te komen doe maar op een paar honderd meter afstand van de parkeerplaats liggen. Al puffend, zwetend en Niek roepend dat hij geen bos meer wil zien, gaan we daar eens rustig zitten. Missie volbracht, maar we kunnen ons niet voorstellen dat we 3 uur gedaan hebben over 5 km. Het zal de eerste keer niet zijn dat afstand hier niet klopt. Maar gelukkig er weer ‘ingetrapt’. Was een mooie wandeling. In Clevedon nog aan de ‘fish and chips’ en de zaterdag was weer bijna voorbij.


Even goed de kaart bestuderen Picknicken

Hoe zat dat ook al weer met die dammen? Uitzicht

Kerstversiering Clevedon

Hoewel Marten aan het werk is, doen we de rest van de dagen niet echt bijzonder veel. Het strand is populair, het zwembad bij school ook. En natuurlijk was daar ook nog eens de Kerst. Op ´Christmas Eve´ zijn we samen met onze buren in geheel Nederlandse traditie aan het steengrillen geweest. Barbecueën in huis, zelfs voor deze ´diehards barbi-ers´, een openbaring. Grappig.
Eerste Kerstdag heeft de buuv gekookt voor ons. Kerst op Amerikaanse wijze en dus met kalkoen en de ‘crackers’ en dus voor de rest van de avond met een kroontje op aan tafel gezeten. Als dan na het eten de whisky op tafel komt en de kerstliederen met een Iers tintje op de achtergrond klinken hebben we deze dagen toch mooi internationaal doorgebracht.
Nu op naar Oud en Nieuw!

Op het strand dichtbij huis

Kerstontbijt. Marten ontbreekt. Werken!

Eten bij de buren Niet zo scherp meer?



Zwembad school van Koen en Toon

Videootje!

Daar is tie dan eens een keer weer

Jaja de kerst en nieuwjaarswensen zijn weer verstuurd, wat inhoud dat het jaar er weer bijna opzit. Ook betekent het dat de zomer er weer aan zit te komen en dat de jongens binnenkort zomervakantie hebben. De rapporten hebben ze inmiddels gekregen en ze gaan alle twee over naar het volgende jaar en volgens de juffen hebben ze het goed gedaan en hun Engels is erg verbeterd. Dus nu wordt het tijd voor de rapport “guldens”.

Sinterklaas heeft ons hier ook met een bezoekje vereerd, wat voor de boys weer fantastisch was. Een Nederlandse film in een Aucklandse bioscoop speciaal voor de Nederlandse school. Sinterklaas die even langskomt een ’s avonds zomaar een zak cadeautje in de tent. Onder het genot van pepernoten en zelfgemaakte banketstaaf de boel uitgepakt en het was weer voorbij.

Nu op naar kerst. De kiwi’s zijn al helemaal in de stemming en er worden voor honderden dollars aan kerstversiering gekocht, behalve in huize Visser/Vogel wordt er nog niets aan gedaan. Waarschijnlijk wordt dat vlak voor Kerst nog een uitgedroogde den kopen en versieren met zelfgemaakte knutsels. De jongens zijn hier alweer helemaal blij mee. Uit voorgaande stukje blijkt dat bij ons het kerstgevoel niet leeft. Met Kerst moet het koud zijn of in elk geval k..weer en het moet maar 8 uur per dag licht zijn. Dan de kerstboom aan, de gordijnen dicht. Gezellig. Maar ik moet eerlijk bekennen, dat ik toch de voorkeur geef aan het rondlopen in de korte broek, lekker naar het strand en zwemmen in de zee, dan aan het kerstgevoel.

Niek bij de kerstman

Verder hobbelt het op het werk lekker door. Ik heb een eerste appraisel gehad. Een jaarlijks terugkerend gesprek met je baas, waarin wordt gekeken hoe je het doet en waarin je 3 punten moet vermelden waar je aan wilt gaan werken. Mijn punten zijn het oppikken van een resource, dit als in Nederland dat je je gaat verdiepen in een bepaald onderwerp. Hierover houd je dan je collega’s op de hoogte en zorg je dat de informatie up to date blijft. Ook ga ik de coördinatorfunctie uitbreiden door ook in het weekend gedurende de dagdienst coordinator te zijn. Je bent dan plaatsvervangend afdelingshoofd. Ik zie iedereen nu denken Marten plaatsvervangend afdelingshoofd in de avonddiensten en in het weekend en het oppikken van resource? Jaja ik heb er zin, wat zo een emigratie toch allemaal met je doet of zal het komen dat we hier de hele tijd op de kop hangen waardoor ik een beetje in een delirium geraak en rare dingen ga doen?

Verder heb ik tot mijn verassing te horen gekregen, dat ik een portfolio moet doen. Dit moet eigenlijk iedere 3 jaar, maar na je eerste registratie moet het na een jaar. Het is goed, dat dit toch verteld wordt nadat dit jaar verstreken is. Voor de kerst moet het nu gedaan worden en wat heb ik tot nu toe gedaan je raadt het al.
Verder met Kerst en Oud en Nieuw lekker werken. Alles voor extra inkomen en met name de extra vrije dagen. Gelukkig ben ik 29-30 en 31 december vrij en begin ik 1 januari met een avonddienst, dus een klein feestje kan er gevierd worden.

Dan is het weer bijna mijn vakantie, 3 weken niets doen en met de touring Toyota weer op vakantie. Proppen en weer rondracen met zijn zevenen (Henriette en oma gaan ook mee). Gelukkig gaan we niet zover als de vorige vakantie dus is de verhouding auto rijden en daadwerkelijk relaxen wat beter verdeeld.
Karel onze kat blijft lekker thuis en de oppas is geregeld. Karel hoort er al helemaal bij, wordt regelmatig ‘gewurgd’, geknuffeld volgens de jongens, of er wordt gepoogd om zijn staart er af te trekken. Ook heeft hij al een hele middag opgesloten gezeten in de wasmachine. Maar alles wordt uiteraard met de nodige liefde gedaan en daar gaat het om.

Dit was het dan weer; voor een ieder, die we geen kerst en Nieuwjaarsgroet hebben gestuurd. Prettige kerstdagen en een gelukkig Nieuwjaar (zo nou niet meer zeuren). Mazzel en we blijven proberen stukjes te schrijven in het nieuwe jaar. Ze zijn ook te lezen op http://www.innieuwzeeland.blogspot.com/ . Hier worden namelijk ook de foto’s bij geplaatst. Onze andere site mirjammarten.waarbenjij.nu blijft gewoon doorlopen, maar dan zonder foto’s.

Nog even voor ‘beuk’, die sinds kort ook is toegetreden tot de www.family, wil je ons je emailadres even sturen, zodat we af en toe eens kunnen mailen. En je alsnog ons kerstkaartje kunnen mailen, voordat we daar gezeur over krijgen.

Groetjes

Toon zit nu ook op scouting. Samen met Eric net geinstalleerd. En omdat ze natuurlijk echte Seascouts worden, natuurlijk gelijk een oefening zwemvesten testen!

Santa Parade

Staat in Nederland alles in het teken van Sinterklaas, hier in Nieuw Zeeland lijkt het al volop Kerst. Nee, niet wat het weer betreft, maar de winkels zijn al versierd met kerstbomen, slingers, engeltjes en de nodige nepsneeuw. Natuurlijk ontbreekt Wham met ‘Last Christmas’ dan ook niet.

Afgelopen zaterdag is de Kerstman met een ‘Parade’ onthaald. Scholen, instellingen en verenigingen kunnen zich allemaal presenteren tijdens deze optocht. Een bonte mengeling van eigenlijk ‘van alles’ is dan ook het gevolg. Van serieus zoals de politie, kustwacht en brandweer, tot aan eigenlijk ontzettend lachwekkend maar daarom niet minder gewaardeerd; 70-ers die als majorettes strak in een glitterpak nog mee lopen bij met muziekkorpsen, de ‘rode zelfgemaakte ontzettende kitscherige, maar daarom wel weer grappige hoedenclub’ en de plaatselijke rollatorvereniging. Maar voordat de klapstuk van de tocht kwam, Santa zelf, kwam er op een boot zomaar een bekende voorbij. Onze eigen Koen met de scoutclub.
Toch nog een Nederlandse inbreng, in deze Nieuw Zeelandse traditie.