Op vakantie! (deel 1)

Van Auckland naar Hokianga

De jongens waren al een paar weken vrij, Marten was al een paar dagen vrij, en toen Joke en Henriette hier ook nog eens arriveerden was de tijd natuurlijk gelijk daar; op vakantie! We hebben moeders en Henriette natuurlijk nog wel even twee dagen rust ‘gegund’ nadat ze hier geland zijn. Maar vrijdag was het op tijd op staan, om op tijd onze eerste reisdoel te halen; Muritai Beach. Gelegen in een van de parken rondom Auckland. Bekend om de Jan van Genten kolonie,

een van de drie die op het vaste land van Nieuw Zeeland zitten.
Prachtig gezicht die Jan van Genten. Natuurlijk ook door de donzige jonkies, die toch nog her en der er tussen zaten.

Later koffie gedronken met scones bij het beach cafe.
Maar goed blijven zitten op het terrasje daar, zelfs al hadden we goed zicht op gespierde mannen in strakke surfpakken voorbereidend om even te gaan ‘boarden’, was natuurlijk geen optie. We moesten verder.

En dus vervolgden we onze tocht We reden door een gebied met wijngaarden, boomgaarden,
maar ook de nodige aardbeienvelden. Tuurlijk even stoppen voor een bak erg lekkere zoete aardbeien om die een paar uren later op te eten bij Matakohe. Veel toeristen bezoeken Matakohe om de Kauri-museum. Wij hebben alleen even gekeken naar het postkantoor uit 1909, de kerk uit 1867, maar ook de school die hier staat. Het meeste onder de indruk waren we van de regels opgesteld in 1909, die golden voor de leraressen in die tijd om maar even wat te noemen: geen contact hebben met mannen, thuis zijn tussen 20.00 – 6.00 uur, geen ijsjes eten, geen kleurige kleren dragen, twee petticoats dragen met daaroverheen een jurk tot aan de enkels en zeker niet het haar knippen! Je kan het je toch echt niet meer voorstellen dat….

Maar goed, op naar Dargaville. Niet dat we daar wat te zoeken hebben. Behalve dat Dargaville bekend staat om de Kumara-aardappel, heb je het verder daar echt niet verloren. Gauw doorrijden en maar in een reservaat een wandeling maken. Spottend naar de ‘woodpigeon’ en een waterval overstekend glibberde moeders hier nog onderuit. Had net de videocamera in de hand, maar helaas weer geen inzending voor de ‘funniest homevideo’s’.

Reservaat onderweg naar Dargaville

Verder naar het huisje bij Hokianga. Ergens achteraf bij de bossen gevonden. Mooi plekje, de ijsvogels en de tui’s vlogen om het huis. Henriette, Toon en ik moesten echter snel weer verder. Die avond hadden wij een trip naar Waipoua Forest op het programma staan. Met Maori gidsen het bos in. 96% van de kauri bossen in New Zealand zijn gekapt. Van het resterend kauri

(foto's van een paar maanden oud, tot een boom van 600 jaar en zelfs 4000 jaar oud!)

bos is 3% in Waipoua Forest te vinden. De bomen die we bekeken hebben zijn honderden, zelfs duizenden jaren oud. Onvoorstelbaar! Veel weetjes gehoord, vogels beluisterd en een rivierkreeft gespot. De bomen werden bezongen en aanbeden die avond en vele foto’s gemaakt. Maar helaas, de foto’s geven niet weer hoe de bomen er in werkelijk uit zien; groot, breed en dus indrukwekkend.

Daar is tie dan eens een keer weer

Jaja de kerst en nieuwjaarswensen zijn weer verstuurd, wat inhoud dat het jaar er weer bijna opzit. Ook betekent het dat de zomer er weer aan zit te komen en dat de jongens binnenkort zomervakantie hebben. De rapporten hebben ze inmiddels gekregen en ze gaan alle twee over naar het volgende jaar en volgens de juffen hebben ze het goed gedaan en hun Engels is erg verbeterd. Dus nu wordt het tijd voor de rapport “guldens”.

Sinterklaas heeft ons hier ook met een bezoekje vereerd, wat voor de boys weer fantastisch was. Een Nederlandse film in een Aucklandse bioscoop speciaal voor de Nederlandse school. Sinterklaas die even langskomt een ’s avonds zomaar een zak cadeautje in de tent. Onder het genot van pepernoten en zelfgemaakte banketstaaf de boel uitgepakt en het was weer voorbij.

Nu op naar kerst. De kiwi’s zijn al helemaal in de stemming en er worden voor honderden dollars aan kerstversiering gekocht, behalve in huize Visser/Vogel wordt er nog niets aan gedaan. Waarschijnlijk wordt dat vlak voor Kerst nog een uitgedroogde den kopen en versieren met zelfgemaakte knutsels. De jongens zijn hier alweer helemaal blij mee. Uit voorgaande stukje blijkt dat bij ons het kerstgevoel niet leeft. Met Kerst moet het koud zijn of in elk geval k..weer en het moet maar 8 uur per dag licht zijn. Dan de kerstboom aan, de gordijnen dicht. Gezellig. Maar ik moet eerlijk bekennen, dat ik toch de voorkeur geef aan het rondlopen in de korte broek, lekker naar het strand en zwemmen in de zee, dan aan het kerstgevoel.

Niek bij de kerstman

Verder hobbelt het op het werk lekker door. Ik heb een eerste appraisel gehad. Een jaarlijks terugkerend gesprek met je baas, waarin wordt gekeken hoe je het doet en waarin je 3 punten moet vermelden waar je aan wilt gaan werken. Mijn punten zijn het oppikken van een resource, dit als in Nederland dat je je gaat verdiepen in een bepaald onderwerp. Hierover houd je dan je collega’s op de hoogte en zorg je dat de informatie up to date blijft. Ook ga ik de coördinatorfunctie uitbreiden door ook in het weekend gedurende de dagdienst coordinator te zijn. Je bent dan plaatsvervangend afdelingshoofd. Ik zie iedereen nu denken Marten plaatsvervangend afdelingshoofd in de avonddiensten en in het weekend en het oppikken van resource? Jaja ik heb er zin, wat zo een emigratie toch allemaal met je doet of zal het komen dat we hier de hele tijd op de kop hangen waardoor ik een beetje in een delirium geraak en rare dingen ga doen?

Verder heb ik tot mijn verassing te horen gekregen, dat ik een portfolio moet doen. Dit moet eigenlijk iedere 3 jaar, maar na je eerste registratie moet het na een jaar. Het is goed, dat dit toch verteld wordt nadat dit jaar verstreken is. Voor de kerst moet het nu gedaan worden en wat heb ik tot nu toe gedaan je raadt het al.
Verder met Kerst en Oud en Nieuw lekker werken. Alles voor extra inkomen en met name de extra vrije dagen. Gelukkig ben ik 29-30 en 31 december vrij en begin ik 1 januari met een avonddienst, dus een klein feestje kan er gevierd worden.

Dan is het weer bijna mijn vakantie, 3 weken niets doen en met de touring Toyota weer op vakantie. Proppen en weer rondracen met zijn zevenen (Henriette en oma gaan ook mee). Gelukkig gaan we niet zover als de vorige vakantie dus is de verhouding auto rijden en daadwerkelijk relaxen wat beter verdeeld.
Karel onze kat blijft lekker thuis en de oppas is geregeld. Karel hoort er al helemaal bij, wordt regelmatig ‘gewurgd’, geknuffeld volgens de jongens, of er wordt gepoogd om zijn staart er af te trekken. Ook heeft hij al een hele middag opgesloten gezeten in de wasmachine. Maar alles wordt uiteraard met de nodige liefde gedaan en daar gaat het om.

Dit was het dan weer; voor een ieder, die we geen kerst en Nieuwjaarsgroet hebben gestuurd. Prettige kerstdagen en een gelukkig Nieuwjaar (zo nou niet meer zeuren). Mazzel en we blijven proberen stukjes te schrijven in het nieuwe jaar. Ze zijn ook te lezen op http://www.innieuwzeeland.blogspot.com/ . Hier worden namelijk ook de foto’s bij geplaatst. Onze andere site mirjammarten.waarbenjij.nu blijft gewoon doorlopen, maar dan zonder foto’s.

Nog even voor ‘beuk’, die sinds kort ook is toegetreden tot de www.family, wil je ons je emailadres even sturen, zodat we af en toe eens kunnen mailen. En je alsnog ons kerstkaartje kunnen mailen, voordat we daar gezeur over krijgen.

Groetjes

Toon zit nu ook op scouting. Samen met Eric net geinstalleerd. En omdat ze natuurlijk echte Seascouts worden, natuurlijk gelijk een oefening zwemvesten testen!